mustelam

Discretiva

mustelam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mūstēlam	casus accusativus singularis	substantivi mūstēla

Appellatio pronuntiatusque

API: /muːsˈteːlam/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mūs·tē·lam — morphologica: mustel-am

Formae aliae

• mūstellam

Loci

Caelius Aurelianus fl.400

Isidorus Hispalensis 560-636

Hildegardis Bingensis 1098-1179

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. V.

• dant etiam bibendum lac asininum cum sale vel sanguinem testudinis marinae vel humanum aut vituli marini, et non solum sanguinem, verum etiam coagula, quae lacti miscentur, item mandendam mustelam, sed longo desiccatam tempore, et tunc carnem hominum atque equorum [quorum] impetigines, quas in cruribus habent, sive asinorum vel mulorum, item testes vel veretrum marini sive fluminalis canis et porcelliones, hoc est animalia, quae humectis et aquosis locis saepe nascuntur, a Graecis appellata onisci, dehinc squamulas ferri cum aqua, in qua fuerit candens ferrum praetinctum. —Tardarum passionum libri V Caelii Aureliani

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Duo autem sunt genera mustelarum; alterum enim silvestre est distans magnitudine, quod Graeci ἴκτιδας vocant; alterum in domibus oberrans. Falso autem opinantur qui dicunt mustelam ore concipere, aure effundere partum. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

saec. XII.

• Wisela [Mustela ed.] calida est, et in velocitate sua aliquid de virtute grifonis habet, cum pennas suas erigit, et putredinem in insensibilem naturam habet, ita quod quandam herbulam novit, in qua sanitas vitae est, ita ut si catulos suos vel aliam mustelam dolere viderit, hanc herbulam, quae parvula et gracilis est, cito quaerit, et post eam in terram fodit, et cum eam invenerit, … —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis

Latinitas nova

saec. XVI.

• Item inter animalia iisdem vestigiis insistens bufo ore adaperto mustelam eminus visam quantumlibet reluctantem seque anxie excruciantem, ut in illius patulum os se immittat, naturali quadam necessitate compellit. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni