mann (ang)

Anglica Antiqua

Appellatio pronuntiatusque

API: /mɑnn/, [mɑn]

Syllabificatio phonetica: mann

Formae aliae

• man, monn

Notatio

A lingua prisca Germanica *manna-, a lingua prisca Indoeuropaea *man-v-.

Nomen substantivum

mann, mannes masc.

1. homo (-inis, comm.)

   Hƿæne secgeaþ menn ðæt sý mannes sunu?

   Quem dicunt homines esse Filium hominis?

2. Homo alicuius; servus vel serva.
   1. (ecclesiastice) Socius paroeciae.
3. ᛗ runa, quae litteram M m et hominem significat.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	mann	menn
acc.	mann	menn
gen.	mannes	manna
dat.	menn	mannum