latinissime

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /latiːˈnis.simeː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: la·tī·nis·si·mē — morphologica: latin-issim-e

Formae aliae

• Latīnissimē

Notatio

← (Sup.) ← Latine: latīnē

Adverbium

latīnissimē

1. Excellenter latinē (loqui apertissimē, clarissimē, planissimē).

Usus

Latinitas nova

saec. XVII.

• Sunt iuniores, qui eadem cum filio tuo Dionysio tentarunt, eademque conati fuere. Quis tamen ignorat, quid distent aera Lupinis? Dionysius ea praestitit, qua enon facile quis imitetur: cum Maimonidae verba et phrasin latinissime et tanta fidelitate expressit, ut consignificationes (liceat ita cum Philosophis audacius loqui) etiam non praetermiserit. —Gerardi Ioan. Vossii Et Clarorum Virorum Ad Eum Epistolae Gerardi Iohannis Vossii (1577-1649). Clarorum Virorum ad Vossium Epistolae. CCCXLVI.

Discretiva

latinissime dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

latīnissime

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
latīnissime	casus vocativus singularis · genus masculinum	adiectivi latīnissimus (latīnus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /latiːˈnis.sime/

(classice)

Syllabificatio phonetica: la·tī·nis·si·me — morphologica: latin-issim-e