inducerent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inducerent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
indūcerent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus indūcō (indūcere)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /inˈduːkerent/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·dū·ce·rent — morphologica: in-duc-erent

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Titus Livius -58/+17 Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Tutores pecuniam praetori si pupillae nomine dedissent, grandem praesertim, quem ad modum in rationem inducerent, quem ad modum sine periculo suo dare possent, non videbant; simul et istum fore tam improbum non arbitrabantur; saepe appellati pernegaverunt. —In C. Verrem actio secunda Ciceronis [1][2]

class.

  • Novum foedus si secure facere vellent, convenire prius de condicionibus debere; si in animum inducerent, ut ex aequo foedus fieret, et se visurum quid sibi faciendum esset, et illos credere e re publica consulturos. —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

}}

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Ego vero ut ex me aliquid accipere in animum inducerent, iterum atque iterum nequicquam institi. Quid vis? agnovi femineam romanam indolem et delectatus sum cogitans quam multarum nationum femine non solum oblata non respuerent, sed negata etiam importune deposcerent. —Epistole familiares Petrarcae [4]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - In C. Verrem actio secunda. (The Latin Library): Liber primus. 41 [106] — inducerent
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: inducerent.
  3. 3.0 3.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XLII, caput 25, 11 — inducerent
  4. Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Epistole familiares. (Universitas Turicensis): Liber XVI. 8: 5 — inducerent