inducamus

Discretiva

inducamus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūcāmus	prima pluralis	praesens	activa	coniunctivus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /induːˈkaːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·cā·mus — morphologica: in-duc-amus

Loci

Titus Livius -58/+17

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Nobis quoniam prima animi ingeniique negata sors est, secundam ac mediam teneamus, et dum imperare discimus, parere prudenti in animum inducamus. —Ab urbe condita Titi Livii

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Oro itaque, pater amantissime, et si etatem hanc non dedecet, etiam consulo, ut quicquid evenerit, inducamus in animum ferre fortiter, ferre moderate, ferre sine eiulationibus et sine ulla lamentatione muliebri. —Epistole familiares Petrarcae