iacturum

Discretiva

iacturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iactūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii iactūrus
iactūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii iactūrus
iactūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii iactūrus
iactūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii iactūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /jakˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: iac·tū·rum — morphologica: iact-ur-um

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Navius ubi haec imperatoris dicta accepit, secundi hastati signum ademptum signifero in hostes infert, iacturum in medios eos minitans ni se propere sequantur milites et partem capessant pugnae. ingens corpus erat et arma honestabant; et sublatum alte signum converterat ad spectaculum cives hostesque. —Ab urbe condita Titi Livii