iacturis

Discretiva

iacturis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iactūrīs	casus dativus pluralis	participii iactūrus
iactūrīs	casus ablativus pluralis	participii iactūrus
iactūrīs	casus dativus pluralis	substantivi iactūra
iactūrīs	casus ablativus pluralis	substantivi iactūra

Appellatio pronuntiatusque

API: /jakˈtuːriːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: iac·tū·rīs — morphologica: iact-ur-is

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (50 a.C.n. / 704 a.u.)

• nihil enim a me fit cum ulla illius contumelia; tantum modo dissimilitudo meae rationis offendit hominem. quid enim potest esse tam dissimile quam illo imperante exhaustam esse sumptibus et iacturis provinciam, nobis eam obtinentibus nummum nullum esse erogatum nec privatim nec publice? quid dicam de illius praefectis, comitibus, legatis etiam? de rapinis, de libidinibus, de contumeliis? —Epistolae ad Atticum Ciceronis