gessere

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg gessere dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
gessēre tertia pluralis perfectum activa indicativus gerō (gerere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /gesˈseːre/(classice)
Syllabificatio phonetica: ges·sē·re — morphologica: gess-ere

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • nec solum consulatu perfunctis atque e senatu ducibus, qui tum res gessere, sed equitibus quoque Romanis, qui ex eo praefuere ibi, Atlantem penetrasse in gloria fuit. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber quintus, 1. p. [11] — gessere
  2. Vicicitatio: gessere.