Jump to content

gesserunt

E Victionario

Discretiva

gesserunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
gessērunt tertia pluralis perfectum activa indicativus gerō (gerere)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /gesˈseːrunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: ges·sē·runt morphologica: gess-erunt

Formae aliae

[+/-]

Loci

[+/-]
Aulus Cornelius Celsus 30
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.

  • Quod si magnum id foramen est, sicut solet esse in is, qui maiora pondera auribus gesserunt, incidere quod superest ad extremum oportet; supra deinde oras scalpello exulcerare, et postea suere, ac medicamentum, qu<o> glutinetur, inponere. —De Medicina Celsi [1][2]

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber septimus, VIII. [4] gesserunt
  2. Vicicitatio: gesserunt.