fortiores

Discretiva

fortiores dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fortiōrēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	fortior (fortis comparativus)
fortiōrēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	fortior (fortis comparativus)
fortiōrēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	fortior (fortis comparativus)
fortiōrēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	fortior (fortis comparativus)
fortiōrēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	fortior (fortis comparativus)
fortiōrēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	fortior (fortis comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /for.tiˈoːreːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·ti·ō·rēs — morphologica: fort-ior-es

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58…+17

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

C. Plinius Secundus 23–79

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (49 a.C.n. / 705 a.u.)

• viris bonis me non nimis excuso. quas enim eos cenas et facere et obire scripsit ad me Sextus, quam lautas, quam tempestivas! sed sint quamvis boni, non sunt meliores quam nos. moverent me, si essent fortiores. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.

• Dum haec, si modo hoc anno acta sunt, Romae aguntur, consules ambo in Liguribus gerebant bellum. is hostis velut natus ad continendam inter magnorum intervalla bellorum Romanis militarem disciplinam erat; nec alia provincia militem magis ad virtutem acuebat. nam Asia et amoenitate urbium et copia terrestrium maritimarumque rerum et mollitia hostium regiisque opibus ditiores quam fortiores exercitus faciebat. praecipue sub imperio Cn. Manlii solute ac neglegenter habiti sunt. itaque asperius paulo iter in Thracia et exercitatior hostis magna clade eos castigavit. —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• Haec, Lucili, virorum optime, quantum ad ipsas causas: illa nunc quae ad confirmationem animorum pertinent. Quos magis refert nostra fortiores fieri quam doctiores; sed alterum sine altero non fit: non enim aliunde animo venit robur quam a bonis artibus, quam a contemplatione naturae. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• nec ultra adsuetum procedit spatium nec plus instituto onere recipit. odium adversus equos gerunt naturale. sitim et quadriduo tolerant inplenturque, cum bibendi occasio est, et in praeteritum et in futurum, obturbata proculcatione prius aqua: aliter potu non gaudent. vivunt quinquagenis annis, quaedam et centenis. utrimque rabiem et ipsae sentiunt. castrandi genus etiam feminas, quae bello praeparentur, inventum est: fortiores ita fiunt coitu negato. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Quod si negatum est, sententias aptabimus iis vocibus quas habemus, nec rerum nimiam tenuitatem, ut non dicam pinguioribus, fortioribus certe verbis miscebimus, ne virtus utraque pereat ipsa confusione: nam quo minus adiuvat sermo, rerum inventione pugnandum est. Sensus sublimes variique eruantur: permovendi omnes adfectus erunt, oratio tralationum nitore inluminanda. Non possumus esse tam graciles, simus fortiores: subtilitate vincimur, valeamus pondere: proprietas penes illos est certior, copia vincamus. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• At ego tandem liber asinus laetus et tripudians graduque molli gestiens equas opportunissimas iam mihi concubinas futuras deligebam. Sed haec etiam spes hilarior in capitale processit exitium. Mares enim ob admissuram veterem pasti satianter ac diu saginati, terribiles [alios] alioquin et utique quovis asino fortiores, de me metuentes sibi et adulterio degeneri praecaventes nec hospitalis Iovis servato foedere rivalem summo furentes persecuntur odio. —Metamorphoseon libri XI Apulei