forate
Discretiva
 |
forate dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]forāte
[+/-]Proprietates grammaticales1
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| forāte | secunda pluralis | praesens | activa | imperativus | forō (forāre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /foˈraːte/ (classice) - Syllabificatio phonetica: fo·rā·te — morphologica: for-ate
Proprietates grammaticales2
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| forāte | casus vocativus singularis · genus masculinum | participii forātus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /foˈraːte/ (classice) - Syllabificatio phonetica: fo·rā·te — morphologica: forat-e
forate
[+/-]Proprietates grammaticales1
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| forate | secunda pluralis | praesens | activa | indicativus | forare |
| forate | secunda pluralis | praesens | activa | imperativus | forare |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /foˈrate/ - Syllabificatio phonetica: fo·ra·te — morphologica: for-ate
Proprietates grammaticales2
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| forate | forma pluralis · genus femininum | adiectivi forato |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /foˈrate/ - Syllabificatio phonetica: fo·ra·te — morphologica: forat-e
Categoriae:
- Formae affines
- Lingua Latina
- Linguae Latinae index inversus
- Formae affines per coniugationem
- Formae affines Latinae
- Formae affines Latinae per coniugationem
- Formae affines per declinationem
- Formae affines Latinae per declinationem
- Lingua Italica
- Formae affines Italicae
- Formae affines Italicae per coniugationem
- Formae affines Italicae per declinationem