Jump to content

erraverunt

E Victionario

Discretiva

erraverunt dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
errāvērunt tertia pluralis perfectum activa indicativus errō (errāre)

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /erraːˈweːrunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: er·rā·vē·runt — morphologica: errav-erunt

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Hieme conduntur – unde enim firmae pruinas nivesque et aquilonum flatus perferre vires? – sane et insecta omnia, sed minus diu quae parietibus nostris occultata mature tepefiunt. circa apes aut temporum locorumve ratio mutata est, aut erraverunt priores. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber undecimus, cap. 5, [13] — erraverunt
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: erraverunt.