erraverunt

Discretiva

erraverunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
errāvērunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	errō (errāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /erraːˈweːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: er·rā·vē·runt — morphologica: errav-erunt

Formae aliae

• errāvēre

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Hieme conduntur – unde enim firmae pruinas nivesque et aquilonum flatus perferre vires? – sane et insecta omnia, sed minus diu quae parietibus nostris occultata mature tepefiunt. circa apes aut temporum locorumve ratio mutata est, aut erraverunt priores. —Naturalis historia Plinii