emptus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈeːmptus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ēmp·tus — morphologica: empt-us

Notatio

← Latine: emō (emere)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
ēmptus	—	perfectum	passiva	participium­	nominativo	emō (emere)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	ēmptus	ēmpta	ēmptum	nom.	ēmptī	ēmptae	ēmpta
gen.	ēmptī	ēmptae	ēmptī	gen.	ēmptōrum	ēmptārum	ēmptōrum
dat.	ēmptō	ēmptae	ēmptō	dat.	ēmptīs	ēmptīs	ēmptīs
acc.	ēmptum	ēmptam	ēmptum	acc.	ēmptōs	ēmptās	ēmpta
abl.	ēmptō	ēmptā	ēmptō	abl.	ēmptīs	ēmptīs	ēmptīs
voc.	ēmpte	ēmpta	ēmptum	voc.	ēmptī	ēmptae	ēmpta

Translationes

Participium

• Anglice: bought (en), purchased (en)

• Germanice: gekauft (de), erstanden (de)

Nomen substantivum

ēmpt|us, -ūs masc.

1. Emendi actus.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	ēmptus	ēmptūs	I
gen.	ēmptūs	ēmptuum	II
dat.	ēmptuī	ēmptibus	III
acc.	ēmptum	ēmptūs	IV
abl.	ēmptū	ēmptibus	VI
voc.	ēmptus	ēmptūs	V

Dictiones collatae

Synonyma

• ēmptiō

Translationes

Emendi actus

• Anglice: purchase (en)

• Germanice: Kauf (de) m

Formae affines

Latine

ēmptūs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēmptūs	casus genitivus singularis	substantivi ēmptus
ēmptūs	casus nominativus pluralis	substantivi ēmptus
ēmptūs	casus accusativus pluralis	substantivi ēmptus
ēmptūs	casus vocativus pluralis	substantivi ēmptus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈeːmptuːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ēmp·tūs — morphologica: empt-us