emptio

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈeːmptioː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ēmp·ti·ō — morphologica: empt-io

Formae aliae

• emtiō

Notatio

← Latine: emō (emere)

Nomen substantivum

ēmpti|ō, -ōnis fem.

1. Emendi actus.
2. (Meton.) res empta.
3. Tabula seu instrumentum emptionis.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	ēmptiō	ēmptiōnēs	I
gen.	ēmptiōnis	ēmptiōnum	II
dat.	ēmptiōnī	ēmptiōnibus	III
acc.	ēmptiōnem	ēmptiōnēs	IV
abl.	ēmptiōne	ēmptiōnibus	VI
voc.	ēmptiō	ēmptiōnēs	V

Dictiones collatae

• ēmptus (participium)

Synonyma

1. ēmptus (substantivum)

Composita

• adēmptiō
• coēmptiō
• dēmptiō
• dīrēmptiō
• exēmptiō
• interēmptiō
• perēmptiō
• redēmptiō

Translationes

Emendi actus

• Anglice: buying (en), purchase (en)

• Germanice: Kauf (de) m, Kaufen (de) n

Res empta

• Anglice: purchase (en)

• Germanice: Kauf (de) m

Tabula seu instrumentum emptionis

• Anglice: bill of sale (en)

• Germanice: Kaufbrief (de) m, Kaufkontrakt (de) m