elatiores

Discretiva

elatiores dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātiōrēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōrēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōrēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōrēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōrēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōrēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	ēlātior (ēlātus comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːlaːtiˈoːreːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·ti·ō·rēs — morphologica: elat-ior-es

Usus

Latinitas postclassica

saec. V.

• Cuius speculi demum si talis facta erit conversio, ut elatiores illae partes altera superior altera inferior locentur, resupini vultus apparebunt videntis splendore luminis e superiore margine cum summis oris partibus et ipso capite ad inferiora deiectis, similis porro ut mento genisque ad superiora sublatis. —Platonis Timaeus Chalcidii (fl. 400). Pars secunda.