elatiora

Discretiva

elatiora dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātiōra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātiōra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	ēlātior (ēlātus comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːlaːtiˈoːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·ti·ō·ra — morphologica: elat-ior-a

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Paulum tamen, quotiensque iterabitur, modo in elatiora, modo in depressiora clivi obliquum agi sulcum oportebit, ut in utramquepartem rescindamus nec eodem vestigio terram moliamur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae