effugerant

Discretiva

effugerant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
effūgerant	tertia pluralis	plusquam perfectum	activa	indicativus	effugiō (effugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /efˈfuːge.rant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ef·fū·ge·rant — morphologica: ef-fug-erant

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58…+17

Quintus Curtius Rufus fl.c.50

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44/43 a.C.n.)

• Cui bello cum propter timiditatem tuam, tum propter libidines defuisti. Gustaras civilem sanguinem vel potius exorbueras; fueras in acie Pharsalica antesignanus; L. Domitium, clarissimum et nobilissimum virum, occideras multosque praeterea, qui e proelio  effugerant , quos Caesar ut non nullos fortasse servasset, crudelissime persecutus trucidaras. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis

class.

• plures caesi, quia equos conscendendi equitibus spatium non fuerat, et quia perculsis acriter institerunt Romani; nec ante abscessum est quam castris quoque exuerunt hostem. tredecim milia Hispanorum caesa eo die, mille octingenti ferme capti: Romanorum sociorumque paulo amplius ducenti, maxime in laevo cornu, ceciderunt. pulsi castris Hispani aut qui ex proelio  effugerant , sparsi primo per agros, deinde in suas quisque civitates redierunt. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.

• Abire cum gloria poterant, si umquam temeritas felix inveniret modum; sed dum supervenientes contemptim et superbe quoque expectant, circumventi ab iis, qui occulti enaverant, eminus obruti telis sunt. Qui  effugerant  hostem, aut impetu amnis ablati sunt aut verticibus impliciti. Eaque pugna multum Pori fiduciam erexit cuncta cernentis e ripa. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi