dubitasset

Discretiva

dubitasset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dubitāsset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	dubitō (dubitāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /du.biˈtaːs.set/

(classice)

Syllabificatio phonetica: du·bi·tās·set — morphologica: dubita[v-i]sset

Formae aliae

• dubitāvisset

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

Quintus Curtius Rufus fl. 50

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (46 a.C.n. / 708 a.u.)

• cum multi essent oratores in vario genere dicendi, quis umquam ex his excellere iudicatus est volgi iudicio, qui non idem a doctis probaretur? quando autem dubium fuisset apud patres nostros eligendi cui patroni daretur optio, quin aut Antonium optaret aut Crassum? aderant multi alii; tamen utrum de his potius dubitasset aliquis, quin alterum nemo. quid? adulescentibus nobis cum esset Cotta et Hortensius, num quis, quoi quidem eligendi potestas esset, quemquam his anteponebat? —Brutus Ciceronis

class.

• Nuntius: Stetit sui securus et non est preces

perire frustra passus; ast illi ferus

in vulnere ensem abscondit et penitus premens

iugulo manum commisit: educto stetit

ferro cadaver, cumque dubitasset diu

hac parte an illa caderet, in patruum cadit.

tunc ille ad aras Plisthenem saevus trahit

adicitque fratri; colla percussa amputat;

cervice caesa truncus in pronum ruit,

querulum cucurrit murmure incerto caput. —Thyestes Senecae

saec. I.

• Sciscitari inde pergit, cum quibus tantae rei societatem inisset: plurimum referre, quales viri tam memorabili operi admoturi manus essent. (15) Ille et amore et scelere male sanus simul gratias agit, simul gratulatur, quod fortissimis iuvenum non dubitasset se adiungere, Demetrio, corporis custodi, Peucolao, Nicanori; adicit his Aphobetum, Iolaum, Dioxenum, Archepolim, Amyntam. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

Latinitas postclassica

saec. II.

• Magistratus atque honores et ante tempus et quosdam novi generis perpetuosque cepit. consulatum vicesimo aetatis anno invasit admotis hostiliter ad urbem legionibus missisque qui sibi nomine exercitus deposcerent; cum quidem cunctante senatu Cornelius centurio, princeps legationis, reiecto sagulo ostendens gladii capulum non dubitasset in curia dicere: hic faciet, si vos non feceritis. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli