dubitante

Discretiva

dubitante dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
dubitante	casus ablativus singularis	participii dubitāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /du.biˈtan.te/

(classice)

Syllabificatio phonetica: du·bi·tan·te — morphologica: dubit-ant-e

Italice

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dubitante	—	praesens	activa	participium	dubitare

Appellatio pronuntiatusque

API: /du.biˈtan.te/

Syllabificatio phonetica: du·bi·tan·te — morphologica: dubit-ant-e

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

Marcus Valerius Martialis 40-103

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (49 p.C.n.)

• Quo non erumperet tam immatura ambitio? Scires in malum ingens et privatum et publicum evasuram tam praecoquem audaciam. Sero itaque querebatur nullas sibi ferias contigisse a puero seditiosus et foro gravis. Disputatur an ipse sibi manus attulerit; subito enim vulnere per inguen accepto collapsus est, aliquo dubitante an mors eius voluntaria esset, nullo an tempestiva. —De brevitate vitae Senecae

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Iuno labor, Polyclite, tuus et gloria felix,

Phidiacae cuperent quam meruisse manus,

Ore nitet tanto, quanto superasset in Ide

Iudice convictas non dubitante deas.

Iunonem, Polyclite, suam nisi frater amaret,

Iunonem poterat frater amare tuam. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.

• Caesare post receptas Hispanias expeditionem in Dacos et inde in Parthos destinante praemissus Apolloniam studiis vacavit. utque primum occisum eum heredemque se comperit, diu cunctatus an proximas legiones imploraret, id quidem consilium ut praeceps inmaturumque omisit. ceterum urbe repetita hereditatem adiit, dubitante matre, vitrico vero Marcio Philippo consulari multum dissuadente. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli