doluerunt

E Victionario

Discretiva

doluerunt dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
doluērunt tertia pluralis perfectum activa indicativus doleō (dolēre)

Appellatio[+/-]

API: /do.luˈeːrunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: do·lu·ē·runt — morphologica: dolu-erunt

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (54 a.C.n. / 700 a.u.)

  • nulla est res publica quae delectet, in qua acquiescam. ‘idne igitur’ inquies ‘facile fers?’ id ipsum. recordor enim quam bella paulisper nobis gubernantibus civitas fuerit, quae mihi gratia relata sit. nullus dolor me angit unum omnia posse; dirumpuntur ii qui me aliquid posse doluerunt. multa mihi dant solacia, nec tamen ego de meo statu demigro, quaeque vita maxime est ad naturam, ad eam me refero, ad litteras et studia nostra. dicendi laborem delectatione oratoria consolor. domus me et rura nostra delectant. —Epistolae ad Atticum Ciceronis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Epistolae ad Atticum. (The Latin Library): Liber 18. Ep. 18 [2] — doluerunt
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: doluerunt.