disturbaturus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /disturbaːˈtuːrus/(classice)
Syllabificatio phonetica: dis·tur·bā·tū·rus — morphologica: dis-turbat-ur-us

Notatio[+/-]

Latine: disturbō (disturbāre)

Participium[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
disturbātūrus
futurum activa participium­ nominativo disturbō (disturbāre)

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. disturbātūrus disturbātūra disturbātūrum nom. disturbātūrī disturbātūrae disturbātūra
gen. disturbātūrī disturbātūrae disturbātūrī gen. disturbātūrōrum disturbātūrārum disturbātūrōrum
dat. disturbātūrō disturbātūrae disturbātūrō dat. disturbātūrīs disturbātūrīs disturbātūrīs
acc. disturbātūrum disturbātūram disturbātūrum acc. disturbātūrōs disturbātūrās disturbātūra
abl. disturbātūrō disturbātūrā disturbātūrō abl. disturbātūrīs disturbātūrīs disturbātūrīs
voc. disturbātūre disturbātūra disturbātūrum voc. disturbātūrī disturbātūrae disturbātūra