cuniculum

Discretiva

cuniculum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cunīculum	casus accusativus singularis	substantivi cunīculus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kuˈniːkulum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cu·nī·cu·lum — morphologica: cunicul-um

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58/+17

Marcus Terentius Varro -47…-45

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ex Capitolio. Videtis igitur hoc uno verbo ‘unde’ significari res duas, et ex quo et a quo. Cum autem eo restitui iubet, ita iubet ut, si Galli a maioribus nostris postularent ut eo restituerentur unde deiecti essent, et aliqua vi hoc adsequi possent, non, opinor, eos in cuniculum qua adgressi erant sed in Capitolium restitui oporteret. —Pro A. Caecina oratio Ciceronis

class.

• Ibi commissis operibus, cum e fossa in cuniculum pateret iter, primo ipsis ferramentis, quibus in opere usi erant, deinde celeriter armati etiam subeuntes occultam sub terra ediderunt pugnam; segnior deinde ea facta est intersaepientibus cuniculum, ubi vellent, nunc ciliciis praetentis nunc foribus raptim obiectis. —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• Tertii generis est, quod in Hispania nascitur, similis nostro lepori ex quadam parte, sed humile, quem cuniculum appellant. —De agricultura Varronis