cuniculo

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cuniculo dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
cunīculō casus dativus singularis substantivi cunīculus
cunīculō casus ablativus singularis substantivi cunīculus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kuˈniːkuloː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cu·nī·cu·lō — morphologica: cunicul-o

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 C. Plinius Secundus 23-79Quintus Curtius Rufus ca. 50 Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Inseritur huic loco fabula: immolante rege Veientium vocem haruspicis, dicentis qui eius hostiae exta prosecuisset ei victoriam dari, exauditam in cuniculo movisse Romanos milites ut adaperto cuniculo exta raperent et ad dictatorem ferrent. —Ab urbe condita Titi Livii [1]

saec. I.

  • Padus, e gremio Vesuli montis celsissimum in cacumen Alpium elati finibus Ligurum Bagiennorum visendo fonte profluens condensque se cuniculo et in Forovibiensium agro iterum exoriens, nullo amnium claritate inferior, Graecis dictus Eridanus ac poena Phaethontis inlustratus, augetur ad canis ortus liquatis nivibus, agris quam navigiis torrentior, nihil tamen ex rapto sibi vindicans atque, ubi linquit, ubertate largitor. —Naturalis historia Plinii [2][3]

saec. I.

  • Sed invictus adversus ea, quae ceteros terrent, non dum percurato vulnere acrius obsidioni institit naturalem celeritatem ira concitante. Cuniculo ergo suffossa moenia ingens nudavere spatium, per quod inrupit, victorque urbem dirui iussit. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [4]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Musculus cuniculo similis fit, quo murus perfoditur, ex quo et appellatur, quasi murusculus. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [5][3]

Fontes

  1. Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber V, caput 21, 8 — cuniculo
  2. 2.0 2.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber tertius, 20. p. 117 — cuniculo
  3. 3.0 3.1 3.2 Vicicitatio: cuniculo.
  4. Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Universitas Turicensis), Liber VII. Capitulum VI, p. 23 — cuniculo
  5. 5.0 5.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (bello et ludis11 Bibliotheca Augustana):  Liber XVIII. De bello et ludis. Caput XI. [4] — cuniculo