culmi

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg culmi dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

culmī[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
culmī casus genitivus singularis substantivi culmus
culmī casus nominativus pluralis substantivi culmus
culmī casus vocativus pluralis substantivi culmus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkul.miː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cul·mī — morphologica: culm-i

Dacoromane[+/-]

culmi[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
culmi casus genitivus/dativus singularis substantivi culme
culmi casus nominativus/accusativus pluralis substantivi culme
culmi casus genitivus/dativus pluralis substantivi culme
culmi casus nominativus/accusativus pluralis · genus masculinum adiectivi culm
culmi casus genitivus/dativus pluralis · genus masculinum adiectivi culm
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkulmʲ/
Syllabificatio phonetica: culmi — morphologica: culm-i

Italice[+/-]

culmi[+/-]

Forma Modus flexurae originis
culmi forma pluralis substantivi culmo
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkulmi/
Syllabificatio phonetica: cul·mi — morphologica: culm-i

Loci[+/-]

Marcus Terentius Varro
-116…-27
Publius Vergilius Maro
-70…-19
L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

  • Seges ab satu, id est semine. Semen quod non plane id quod inde; hinc seminaria, sementem, item alia. Quod segetes ferunt, fruges; a fruendo fructus; ab spe spicae, ubi et culmi, quod in summo campo nascuntur et summum culmen. —De lingua Latina Varronis [1][2]

class.  (ca. 37-30 a.C.n.)

  • nec requies, quin aut pomis exuberet annus
aut fetu pecorum aut Cerealis mergite culmi,
proventuque oneret sulcos atque horrea vincat.
venit hiems: teritur Sicyonia baca trapetis,
glande sues laeti redeunt, dant arbuta silvae;
et varios ponit fetus autumnus, et alte
mitis in apricis coquitur vindemia saxis. —Georgicon libri IV P. Vergilii Maronis [3][2]

saec. I.

  • Ea porro sic debet fieri, ne radices satorum laedantur et ut potius adobruantur cumulisque exaggerentur, ut latius se frutex culmi diffundat. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [4][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Spicam de maturis frugibus abusive dicimus; nam proprie spica est cum per culmi folliculum, id est extremum tumorem, aristae adhuc tenues in modum spiculi eminent. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De lingua Latina. Liber quintus, 6. p. 37 — culmi
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: culmi.
  3. 3.0 3.1 Publius Vergilius Maro - Georgicon libri IV. (Bibliotheca Augustana): Liber II. Versus 517  — culmi
  4. 4.0 4.1 Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (The Latin Library): Liber secundus. Caput XI. [8]  — culmi
  5. 5.0 5.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber XVII. Caput III. [15] — culmi