cresceret

Discretiva

cresceret dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
crēsceret	tertia singularis	imperfectum	activa	coniunctivus	crēscō (crēscere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkreːskeret/

(classice)

Syllabificatio phonetica: crēs·ce·ret — morphologica: cresc-eret

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58/+17

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

P. Cornelius Tacitus ca. 105-110

Nicolaus Copernicus 1473–1543

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Grave etiam argumentum tibi videbatur, quod opinio de dis inmortalibus et omnium esset et cottidie cresceret: placet igitur tantas res opinione stultorum iudicari, vobis praesertim qui illos insanos esse dicatis? —De natura deorum Ciceronis

class.

• Primo turbaverunt incompositos; dein, cum longius certamen fieret et Romanorum ex propinquis castris facili subsidio cresceret numerus, regii fessi iam et plures non sustinentes recipere se conati circa ripam amnis, priusquam flumen ingrederentur, ab instantibus tergo aliquot interfecti sunt. —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• Deinde si vento fieret, cum vento caderet; et si vento inciperet, cresceret vento eoque esset ardentior quo ille incitatior. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.

• Sed initio pudor omittendi, quae promiseram, tenuit; mox, quanquam per singulas prope partes labor cresceret, ne perderem, quae iam effecta erant, per omnes difficultates animo me sustentavi. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.

• Festinandum ceteris videbatur antequam cresceret invalida adhuc coniuratio paucorum: trepidaturum etiam Othonem, qui furtim digressus, ad ignaros inlatus, cunctatione nunc et segnitia terentium tempus imitari principem discat. —Historiae P. Cornelii Taciti

Latinitas nova

saec. XVI.

• Nam quanto magis ipso motus impetu rapietur in sublime, tanto velocior erit motus, ob crescentem semper circumferentiam, quam necesse sit in XXIIII. horarum spacio pertransire: ac vicissim crescente motu, cresceret immensitas caeli. —De revolutionibus orbium coelestium Nicolai Copernici