conventum

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /konˈwentum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ven·tum — morphologica: con-vent-um

Nomen substantivum

convent|um, -i neut.

1. Conventio, quod inter aliquos convenit, quod iam ita iustum putatur.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	conventum	conventa	I
gen.	conventī	conventōrum	II
dat.	conventō	conventīs	III
acc.	conventum	conventa	IV
abl.	conventō	conventīs	VI
voc.	conventum	conventa	V

Dictiones collatae

Synonyma

1. pactum

Translationes

Quod inter aliquos convenit, quod iam ita iustum putatur	dilatare ▼

Quod inter aliquos convenit, quod iam ita iustum putatur	collabi ▲

Anglice: agreement (en), covenant (en), convention (en) Germanice: Übereinkunft (de) f, Abmachumg (de) f, Vertrag (de) m, Pakt (de) m

Discretiva

conventum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
conventum	—	—	—	supinum­	accusativo	conveniō (convenīre)

Forma	Modus flexurae	originis
conventum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii conventus
conventum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii conventus
conventum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii conventus
conventum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii conventus
conventum	casus accusativus singularis	substantivi conventus

Appellatio pronuntiatusque

API: /konˈwentum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ven·tum — morphologica: con-vent-um