convenissent

Discretiva

convenissent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
convēnissent	tertia pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	conveniō (convenīre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.weːˈnis.sent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·vē·nis·sent — morphologica: con-ven-issent

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58…+17

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

Demetrius Cantemir 1674-1723

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44/43 a.C.n.)

• Talis est igitur ordo actionum adhibendus, ut, quemadmodum in oratione constanti, sic in vita omnia sint apta inter se et convenientia; turpe enim valdeque vitiosum in re severa convivio digna aut delicatum aliquem inferre sermonem. Bene Pericles, cum haberet collegam in praetura Sophoclem poetam iique de communi officio  convenissent  et casu formosus puer praeteriret dixissetque Sophocles: “O puerum pulchrum, Pericle!” “At enim praetorem, Sophocle, decet non solum manus sed etiam oculos abstinentes habere.” —De officiis Ciceronis

class.  (anno 309 u.c.)

• Dilectu perfecto consules paucos morati dies dum ab sociis ac nomine Latino venirent milites. tum, quod nunquam antea factum erat, iure iurando ab tribunis militum adacti milites; nam ad eam diem nihil praeter sacramentum fuerat iussu consulum conventuros neque iniussu abituros; et ubi ad decuriandum aut centuriandum  convenissent , sua voluntate ipsi inter sese decuriati equites, centuriati pedites coniurabant sese fugae atque formidinis ergo non abituros neque ex ordine recessuros nisi teli sumendi aut petendi et aut hostis feriendi aut civis servandi causa. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Et historiae, quae currere debet ac ferri, minus  convenissent  insistentes clausulae et debita actionibus respiratio et cludendi inchoandique sententias ratio. In contionibus quidem etiam similiter cadentia quaedam et contraposita deprehendas. In Herodoto vero cum omnia, ut ego quidem sentio, leniter fluunt, tum ipsa dialectos habet eam iucunditatem ut latentes in se numeros complexa videatur. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• Cum autem Stephani VI fato nobilissima illa Dragossiadum stirps extincta crederetur, cunctique barones ad electionem novi principis  convenissent , apparuit huius Petri mater, et diploma Stephani Magni ostendit, quo ipsam a tributo liberam pronunciaverat, eiusque filium Petrum suam esse sobolem fassus fuerat: eaque re cunctos permovit, ut, seposita alia consultatione, Petrum hunc, ceu sui Domini filium, principem crearent, et a piscatura ad thronum vocarent. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir