continuere

Discretiva

continuere dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continuēre	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈnu.eːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nu·ē·re — morphologica: con-tinu-ere

Formae aliae

• continuērunt

Loci

Titus Livius -58…+17

P. Ovidius Naso -42…+18

Quintus Curtius Rufus fl. 50

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (anno 306-307 u.c.)

• Inde M. Geganius Macerinus et C. Iulius consules facti contentiones tribunorum adversus nobilium iuventutem ortas, sine insectatione potestatis eius conservata maiestate patrum, sedavere; plebem, decreto ad bellum Volscorum et Aequorum dilectu, sustinendo rem ab seditionibus continuere, urbano otio foris quoque omnia tranquilla esse adfirmantes, per discordias civiles externos tollere animos. —Ab urbe condita Titi Livii

class.  (post 1 a.C.n.)

• iamque volaturus parvo dedit oscula nato,

nec patriae lacrimas continuere genae.

monte minor collis, campis erat altior aequis:

hinc data sunt miserae corpora bina fugae.

et movet ipse suas, et nati respicit alas

Daedalus, et cursus sustinet usque suos.

iamque novum delectat iter, positoque timore

Icarus audaci fortius arte volat. —Ars amatoria Ovidii Nasonis

saec. I.

• Interrogantique, quo pignore fidem obligaturi essent, vitam, quam acciperent, pignori futuram esse dixerunt: reddituros, quandoque repetisset. Nec promissum fefellerunt. Nam qui remissi domos erant, fide continuere populares; quattuor inter custodes corporis retenti nulli Macedonum in regem caritate cesserunt. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Velocissimum omnium animalium, non solum marinorum, est delphinus, ocior volucre, acrior telo, ac nisi multum infra rostrum os illi foret medio paene in ventre, nullus piscium celeritatem eius evaderet. sed adfert moram providentia naturae, quia nisi resupini atque conversi non corripiunt, quae causa praecipue velocitatem eorum ostendit. nam cum fame conciti fugientem in vada ima persecuti piscem diutius spiritum continuere, ut arcu missi ad respirandum emicant tantaque vi exiliunt, ut plerumque vela navium transvolent. —Naturalis historia Plinii