continuerunt

Discretiva

continuerunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
continuērunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	contineō (continēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kon.tiˈnu.eːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: con·ti·nu·ē·runt — morphologica: con-tinu-erunt

Formae aliae

• continuēre

Loci

Aulus Cornelius Celsus ca. -25…+50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30 p.C.n.)

• Deinde si inguen incisum est, ea protractis tunicis umor effundi debet; si scrotum et sub hoc protinus vitium est, nihil aliud quam umor effundendus abscidendaeque membranae sunt, si quae eum continuerunt; deinde eluendum id ex aqua, quae vel salem adiectum vel nitrum habeat; si sub media imave tunica, totae eae extra scrotum conlocandae excidendaeque sunt. —De Medicina Celsi