conditum
Appearance
Discretiva
| conditum dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]conditum
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| conditum | — |
— |
— |
supinum | accusativo | condō (condere) |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| conditum | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii conditus |
| conditum | casus nominativus singularis · genus neutrum | participii conditus |
| conditum | casus accusativus singularis · genus neutrum | participii conditus |
| conditum | casus vocativus singularis · genus neutrum | participii conditus |
| conditum | casus accusativus singularis | substantivi conditus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈkonditum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: con·di·tum — morphologica: condit-um
condītum
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| condītum | — |
— |
— |
supinum | accusativo | condiō (condīre) |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| condītum | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii condītus |
| condītum | casus nominativus singularis · genus neutrum | participii condītus |
| condītum | casus accusativus singularis · genus neutrum | participii condītus |
| condītum | casus vocativus singularis · genus neutrum | participii condītus |
| condītum | casus accusativus singularis | substantivi condītus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /konˈdiːtum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: con·dī·tum — morphologica: condit-um