condite
Appearance
Discretiva
| condite dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]condite
[+/-]Proprietates grammaticales1
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| condite | secunda pluralis | praesens | activa | imperativus | condō (condere) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈkondite/ (classice) - Syllabificatio phonetica: con·di·te — morphologica: cond-ite
Proprietates grammaticales2
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| condite | casus vocativus singularis · genus masculinum | participii conditus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈkondite/ (classice) - Syllabificatio phonetica: con·di·te — morphologica: condit-e
condīte
[+/-]Proprietates grammaticales1
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| condīte | secunda pluralis | praesens | activa | imperativus | condiō (condīre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /konˈdiːte/ (classice) - Syllabificatio phonetica: con·dī·te — morphologica: cond-ite
Proprietates grammaticales2
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| condīte | casus vocativus singularis · genus masculinum | participii condītus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /konˈdiːte/ (classice) - Syllabificatio phonetica: con·dī·te — morphologica: condit-e