condite

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg condite dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

condite[+/-]

Proprietates grammaticales1[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
condite secunda pluralis praesens activa imperativus condō (condere)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkondite/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·di·te — morphologica: cond-ite
Proprietates grammaticales2[+/-]
Forma Modus flexurae originis
condite casus vocativus singularis · genus masculinum participii conditus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈkondite/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·di·te — morphologica: condit-e

condīte[+/-]

Proprietates grammaticales1[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
condīte secunda pluralis praesens activa imperativus condiō (condīre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /konˈdiːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·dī·te — morphologica: cond-ite
Proprietates grammaticales2[+/-]
Forma Modus flexurae originis
condīte casus vocativus singularis · genus masculinum participii condītus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /konˈdiːte/(classice)
Syllabificatio phonetica: con·dī·te — morphologica: condit-e