brevia

Discretiva

brevia dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

brevia

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
brevia	casus nominativus pluralis · genus neutrum	adiectivi brevis
brevia	casus accusativus pluralis · genus neutrum	adiectivi brevis
brevia	casus vocativus pluralis · genus neutrum	adiectivi brevis
brevia	casus nominativus pluralis · genus neutrum	substantivi breve
brevia	casus accusativus pluralis · genus neutrum	substantivi breve
brevia	casus vocativus pluralis · genus neutrum	substantivi breve

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈbre.wi.a/

(classice)

Syllabificatio phonetica: bre·vi·a — morphologica: brev-ia

breviā

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
breviā	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	breviō (breviāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈbre.wi.aː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: bre·vi·a — morphologica: brev-ia

Italice

brevia

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
brevia	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	breviare
brevia	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	breviare

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈbrɛvja/

Syllabificatio phonetica: bre·via — morphologica: brev-ia

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44 a.C.n. / 710 a.u.)

• Sed nec illa exstincta sunt alunturque potius et augentur cogitatione et memoria mea, et si illis plane orbatus essem, magnum tamen adfert mihi aetas ipsa solacium. Diutius enim iam in hoc desiderio esse non possum. Omnia autem brevia tolerabilia esse debent, etiamsi magna sunt. —Laelius sive de amicitia Ciceronis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

• Sed si quis est tam agresti aure ac tam hispida, quem lux ista et amoenitas orationis verborumque modificatio parum delectat, amat autem priora idcirco, quod incompta et brevia et non operosa, sed nativa quadam suavitate sunt quodque in his umbra et color quasi opacae vetustatis est, is, si quid iudicii habet, consideret in causa pari M. Catonis, antiquioris hominis, orationem, ad cuius vim et copiam Gracchus nec adspiravit. —Noctes Atticae A. Gellii