auditurus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /au̯diːˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: au·dī·tū·rus — morphologica: audit-ur-us

Notatio

← Latine: audiō (audīre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
audītūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	audiō (audīre)

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Diffidebam me hercule, C. Aquili, satis animo certo et confirmato me posse in hac causa consistere. Sic cogitabam, cum contra dicturus esset Hortensius et cum me esset attente auditurus Philippus, fore uti permultis in rebus timore prolaberer. —Pro P. Quinctio oratio Ciceronis

class.

• Inquiro de te et ab omnibus sciscitor, qui ex ista regione veniunt, quid agas, ubi et cum quibus moreris. Verba dare non potes; tecum sum. Sic vive, tamquam quid facias auditurus sim, immo tamquam visurus. Quaeris quid me maxime ex iis, quae de te audio, delectet? Quod nihil audio, quod plerique ex his, quos interrogo, nesciunt quid agas. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Et quoniam ita te affectum video, ut multo patientius auditurus sis quicquid de te, quam quod de ipsa liberius dicetur; mulierculam tuam quantalibet laude cumules licebit; nichil enim adversabor: sit regina, sit sancta, sit dea certa an Phebi soror, an nimpharum sanguinis una. —Secretum Petrarcae