anseres

Discretiva

anseres dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ānserēs	casus nominativus pluralis	substantivi ānser
ānserēs	casus accusativus pluralis	substantivi ānser
ānserēs	casus vocativus pluralis	substantivi ānser

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈaːnsereːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ān·se·rēs — morphologica: anser-es

Loci

M. Porcius Cato -234…-149

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Terentius Varro -116…-27

Titus Livius -58…+17

Petronius Arbiter ca. 14-66

C. Plinius Secundus 23-79

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

class.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Gallinas et anseres sic farcito. Gallinas teneras, quae primum parient, concludat. Polline vel farina hordeacia consparsa turundas faciat, eas in aquam intinguat, in os indat, paulatim cotidie addat; ex gula consideret, quod satis sit. Bis in die farciat et meridie bibere dato; ne plus aqua sita siet horam unam. —De agri cultura M. Porci Catonis

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Quae autem altiora sunt, ut anseres, ut cycni, ut grues, ut camelli, adiuvantur proceritate collorum; manus etiam data elephantost, quia propter magnitudinem corporis difficiles aditus habebat ad pastum. At quibus bestiis erat is cibus, ut aliis generis escis vescerentur, aut vires natura dedit aut celeritatem. —De natura deorum Ciceronis

class.  (ca. 37 a.C.n.)

• Boves enim ex arvo aestate reducti hic bibunt, hic perfunduntur, nec minus e pabulo cum redierunt anseres, sues, porci. In cohorte exteriore lacum esse oportet, ubi maceretur lupinum, item alia quae demissa in aquam ad usum aptiora fiunt. Cohors exterior crebro operta stramentis ac palea occulcata pedibus pecudum fit ministra fundo, ex ea quod evehatur. —De agricultura Varronis

class.

• Anseres non fefellere quibus sacris Iunonis in summa inopia cibi tamen abstinebatur. Quae res saluti fuit; namque clangore eorum alarumque crepitu excitus M. Manlius qui triennio ante consul fuerat, vir bello egregius, armis arreptis simul ad arma ceteros ciens vadit, et dum ceteri trepidant, Gallum qui iam in summos constiterat umbone ictum deturbat. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.

• Ecce duos aureos pono, unde possitis et deos et anseres emere. Quos ut vidit Oenothea, ignosce inquit adulescens, sollicita sum tua causa. Amoris est hoc argumentum, non malignitatis. Itaque dabimus operam, ne quis sciat. Tu modo deos roga, ut illi facto tuo ignoscant. —Satyricon T. Petronii Arbitri

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Anseres in aqua coeunt, pariunt vere aut, si bruma coiere, post solstitium, XL prope, bis anno, si priorem fetum gallinae excludant, alias plurima ova XVI, paucissima VII. si quis subripiat, pariunt donec rumpantur. aliena non excludunt. —Naturalis historia Plinii

Latinitas nova

saec. XVI.

• Circe: Profer (rogo te) tuos mergulos, grues, buteones, cyconias, graculos, anates, anseres, caeterasque volucres aquaticas. Lumacas, ligurinos, palmipedes, salpas, araneas, ictices, iversas, lacertas, tuaque generis istius universa: Rubetam, ranam, cancros, limacas, ossolas, tuaque caetera natantium. —Cantus Circaeus Iordani Bruni