anatum

Discretiva

anatum dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
anatum	casus genitivus pluralis	substantivi anas

API: /ˈanatum/

Syllabificatio phonetica: a·na·tum — morphologica: anat-um

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

traditur quaedam ars gallinarii cuiusdam dicentis, quod ex quaque esset. narrantur et mortua gallina mariti earum visi succedentes in vicem et reliqua fetae more facientes abstinentesque se cantu. super omnia est anatum ovis subditis atque exclusis admiratio prima non plane agnoscentis fetum, mox incerti singultus sollicite convocantis, postremo lamenta circa piscinae stagna mergentibus se pullis natura duce. —Naturalis historia Plinii ^[1]^[2]

saec. XIV. (1354-1367 p.C.n.)

Anatum atque anserum pertinaciam quis non vidit, ut pectoribus se perurgent, clangoribus increpitant, alis diverberant, rostris herent? Et quidem in ferocibus minus miri usitatum enim et commune est, ut animalia maiora minorum pernicies ac sepulcrum sint. Fera feram, avis avem, piscis piscem, vermem vermis rodit. —De remediis utriusque fortune Petrarcae ^[3]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius
1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petrarca