anatum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg anatum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
anatum casus genitivus pluralis substantivi anas

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈanatum/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·na·tum — morphologica: anat-um

Formae aliae[+/-]

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus
23-79
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • traditur quaedam ars gallinarii cuiusdam dicentis, quod ex quaque esset. narrantur et mortua gallina mariti earum visi succedentes in vicem et reliqua fetae more facientes abstinentesque se cantu. super omnia est anatum ovis subditis atque exclusis admiratio prima non plane agnoscentis fetum, mox incerti singultus sollicite convocantis, postremo lamenta circa piscinae stagna mergentibus se pullis natura duce. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354-1367 p.C.n.)

  • Anatum atque anserum pertinaciam quis non vidit, ut pectoribus se perurgent, clangoribus increpitant, alis diverberant, rostris herent? Et quidem in ferocibus minus miri usitatum enim et commune est, ut animalia maiora minorum pernicies ac sepulcrum sint. Fera feram, avis avem, piscis piscem, vermem vermis rodit. —De remediis utriusque fortune Petrarcae [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber decimus, cap. 76, [155] — anatum
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: anatum.
  3. 3.0 3.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De remediis utriusque fortune. (Universitas Turicensis): Liber II. Prefatio — anatum