anatium

Discretiva

anatium dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
anatium	casus genitivus pluralis	substantivi anas

API: /aˈna.ti.um/

Syllabificatio phonetica: a·na·ti·um — morphologica: anat-ium

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class. (ca. 37 a.C.n.)

Qui autem volunt greges anatium habere ac constituere nessotrophion, primum locum, quoi est facultas, eligere oportet palustrem, quod eo maxime delectantur; si id non, potissimum ibi, ubi sit naturalis aut lacus aut stagnum aut manu facta piscina, quo gradatim descendere possint. —De agricultura Varronis ^[1]^[2]

class. (ca. 37 a.C.n.)

Infimo intra falere est stagnum cum margine pedali et insula in medio parva. Circum falere et navalia sunt excavata anatium stabula. In insula est columella, in qua intus axis, qui pro mensa sustinet rotam radiatam, ita ut ad extremum, ubi orbile solet esse, arcuata tabula cavata sit ut tympanum in latitudinem duo pedes et semipedem, in altitudinem palmum. —De agricultura Varronis ^[3]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Varro
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Latin Library: Liber tertius, V. — anatium