aluistis

Discretiva

aluistis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
aluistis	secunda pluralis	perfectum	activa	indicativus	alō (alere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /aluˈistis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: a·lu·is·tis — morphologica: alu-istis

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Iuvenem flagrantem cupidine regni viamque unam ad id cernentem si ex bellis bella serendo succinctus armis legionibusque vivat, velut materiam igni praebentes, ad exercitus misistis. Aluistis ergo hoc incendium quo nunc ardetis. —Ab urbe condita Titi Livii