alerent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg alerent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
alerent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus alō (alere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈa.le.rent/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·le·rent — morphologica: al-erent

Loci[+/-]

Marcus Terentius Varro
-116…-27
Titus Livius
-58…+17
Marcus Manilius
fl. 14
Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

  • De nutricatu hoc dico, easdem fere et nutrices et matres. Simul aspicit ad me et, ut te audii dicere, inquit, cum in Liburniam venisses, te vidisse matres familias eorum afferre ligna et simul pueros, quos alerent, alias singulos, alias binos, quae ostenderunt fetas nostras, quae in conopiis iacent dies aliquot, esse eiuncidas ac contemnendas. —De agricultura Varronis [1][2]

class.

  • Multarum simul Graeciae Asiaeque civitatium legati Romam convenerunt. Primi Athenienses introducti; ii se, quod navium habuerint militumque, P. Licinio consuli et C. Lucretio praetori misisse exposuerunt; quibus eos non usos frumenti sibi centum milia imperasse; quod, quamquam sterilem terram ararent, ipsosque etiam agrestis peregrino frumento alerent, tamen, ne deessent officio, confecisse; et alia, quae imperarentur, praestare paratos esse. —Ab urbe condita Titi Livii [3]

class.

  • quod nisi cognatis membris contexta maneret
machina et imposito pareret tota magistro
ac tantum mundi regeret prudentia censum,
non esset statio terris, non ambitus astris,
erraretque vagus mundus standove rigeret,
nec sua dispositos servarent sidera cursus
noxque alterna diem fugeret rursumque fugaret,
non imbres alerent terras, non aethera venti
nec pontus gravidas nubes nec flumina pontum
nec pelagus fontes, nec staret summa per omnis
par semper partes aequo digesta parente,
ut neque deficerent undae nec sideret orbis
nec caelum iusto maiusve minusve volaret. —Astronomicon M. Manilii [4][2]

Latinitas postclassica

saec. VI.  (ca. 523-525 p.C.n.)

  • Quae ubi poeticas Musas vidit nostro assistentes toro fletibusque meis verba dictantes, commota paulisper ac torvis inflammata luminibus: Quis, inquit, has scaenicas meretriculas ad hunc aegrum permisit accedere, quae dolores eius non modo nullis remediis foverent, verum dulcibus insuper alerent venenis? —Consolatio philosophiae Boetii [5][2]

Latinitas nova

saec. XVI.  (1589 p.C.n.)

  • Ego te animo meorum liberorum insculpsi; quorum ut amor erga te esset indelebilis, eosdem tibi educandos tradidi: ut cum lacte religionis, pietatis, doctrinae e tui pectoris uberibus exsucto, amorem tui in visceribus propriae substantiae injectum conciperent; quo te tandem tamquam propria viscera diligerent, proindeque ipsi te vicissim adultiores alerent, regerent, promoverent, et tutarentur, mea Julia. —Oratio consolatoria Iordani Bruni [6][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Latin Library: Liber secundus, X. — alerent
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: alerent.
  3. Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XLIII, caput 6 — alerent
  4. 4.0 4.1 Marcus Manilius - Astronomicon libri quinque. (Bibliotheca Augustana): Liber secundus, versus 74 — alerent
  5. 5.0 5.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - Consolatio philosophiae libri quinque. Ed. Ernst Gegenschatz/Olof Gigon, Monaci/Turici 1947. (Bibliotheca Augustana):  Liber primus.  Sectio 1.p.  [8] — alerent
  6. 6.0 6.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Oratio consolatoria (Universitas Turicensis):  — alerent