aedificarent

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aedificarent dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
aedificārent tertia pluralis imperfectum activa coniunctivus aedificō (aedificāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯difiˈkaːrent/(classice)
Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·rent — morphologica: aedi-fic-arent

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Huic generi militum senatus eundem quem Cannensibus finem statuerat militiae. Additum etiam utrorumque ignominiae est ne in oppidis hibernarent neve hiberna propius ullam urbem decem milibus passuum aedificarent. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Latinitas mediaevalis[+/-]

saec. XII.

  • Sicut etiam incarnatio filii eius suavissimum gustum in multa dulcedine stillabat, cum coelestes virtutes, plurimas aedificationes in ipso aedificarent, per quas homo ad supernum regnum rediret, quod nulla umbra mortis obscuratum est. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXVI, caput 1, [10] — aedificarent
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: aedificarent.
  3. 3.0 3.1 Hildegardis Bingensis - Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum. (Universitas Turicensis): Liber secundus. Visio sexta  — aedificarent