absolutam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg absolutam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
absolūtam casus accusativus singularis · genus femininum participii absolūtus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /absoˈluːtam/(classice)
Syllabificatio phonetica: ab·so·lū·tam — morphologica: ab-solut-am

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17 Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Eam ampliatam, deinde absolutam pro collegii sententia pontifex maximus abstinere iocis colique sancte potius quam scite iussit. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Latinitas nova[+/-]

saec. XVI.

  • Sed divina quadam ordinatione, mediante studio, contemplatione et cura, quae ex admiratione quadam proficiscitur, ex hominibus quidam impensius oculos rationis ad lumen intelligentiae convertant; unde postea collectis universalibus tum per propriam inventionem et experientiam, tum per doctrinam et disciplinam, habitum illum desideratissimum adipiscantur, quem ideo homini quatenus homo est convenire dicimus, quia, si quae felicitas est ad animam a corpore absolutam spectans, illam ad partem, non ad hominem totum referri dicimus. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber IV, caput 44, [12] — absolutam
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: absolutam.
  3. 3.0 3.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Libri physicorum Aristotelis explanati (Universitas Turicensis): Liber I.  — absolutam