virgini

Discretiva

virgini dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
virginī	casus dativus singularis	substantivi virgō

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwir.gi.niː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vir·gi·nī — morphologica: virgin-i

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Sic infortunatissimae filiae miserrimus pater suspectatis caelestibus odiis et irae superum metuens dei Milesii vetustissimum percontatur oraculum, et a tanto numine precibus et victimis ingratae virgini petit nuptias et maritum. —Metamorphoseon libri XI Apulei