virgines

Discretiva

virgines dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
virginēs	casus nominativus pluralis	substantivi virgō
virginēs	casus accusativus pluralis	substantivi virgō
virginēs	casus vocativus pluralis	substantivi virgō

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwir.gi.neːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vir·gi·nēs — morphologica: virgin-es

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Nam cum multas villulas et casas amplas praeterimus, hortulum quendam prospexi satis amoenum, in quo praeter ceteras gratas herbulas rosae virgines matutino rore florebant. —Metamorphoseon libri XI Apulei