vectori

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg vectori dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
vectōrī casus dativus singularis substantivi vector

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /wekˈtoːriː/(classice)
Syllabificatio phonetica: vec·tō·rī — morphologica: vector-i

Loci[+/-]

Lucius Annaeus Seneca
-3…+65
Apuleius
ca. 125-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Duas personas habet gubernator, alteram communem cum omnibus qui eandem conscenderunt navem: ipse quoque vector est; alteram propriam: gubernator est. Tempestas tamquam vectori nocet, non tamquam gubernatori. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • Sic turris illa prospicua vaticinationis munus explicuit. Nec morata Psyche pergit Taenarum sumptisque rite stipibus illis et offulis infernum decurrit meatum transitoque per silentium asinario debili et amnica stipe vectori data neglecto supernatantis mortui desiderio et spretis textricum subdolis precibus et offulae cibo sopita canis horrenda rabie domum Proserpinae penetrat. —Metamorphoseon libri XI Apulei [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 11. 85, versus 35 — vectori
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: vectori.
  3. 3.0 3.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber VI. Capitulum XX. Versus 2 — vectori