valeam

Discretiva

valeam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
valeam	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	valeō (valēre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwa.le.am/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·le·am — morphologica: vale-am

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Valerius Martialis 40–103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (46 a.C.n. / 708 a.u.)

• Quotiescumque filium tuum video — video autem fere quotidie —, polliceor ei studium quidem meum et operam sine ulla exceptione aut laboris aut occupationis aut temporis, gratiam autem atque auctoritatem cum hac exceptione, quantum  valeam  quantumque possim. Liber tuus et lectus est et legitur a me diligenter et custoditur diligentissime. —Epistolae ad Familiares Ciceronis

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

• Sed tibi plus mentis, tibi cor limante Minerva

Acrius et tenues finxerunt pectus Athenae.

Ne  valeam , si non multo sapit altius illud,

Quod cum panticibus laxis et cum pede grandi

Et rubro pulmone vetus nasisque timendum

Omnia crudelis lanius per compita portat. —Epigrammata M. Valerii Martialis