usurpo

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /uːˈsurpoː/

(classice)

Notatio

← usus + rapio

Verbum temporale

ūsurp|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. Uti, adhibere.
2. Potiri, vi in possessionem suam ducere.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
ūsurp-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	ūsurpō	ūsurpem		ūsurpābam	ūsurpārem	ūsurpābō
II. sing.	ūsurpās	ūsurpēs	ūsurpā!	ūsurpābās	ūsurpārēs	ūsurpābis	ūsurpātō!
III. sing.	ūsurpat	ūsurpet		ūsurpābat	ūsurpāret	ūsurpābit	ūsurpātō!
I. plur.	ūsurpāmus	ūsurpēmus		ūsurpābāmus	ūsurpārēmus	ūsurpābimus
II. plur.	ūsurpātis	ūsurpētis	ūsurpāte!	ūsurpābātis	ūsurpārētis	ūsurpābitis	ūsurpātōte!
III. plur.	ūsurpant	ūsurpent		ūsurpābant	ūsurpārent	ūsurpābunt	ūsurpantō!
Thema	Vox passiva
ūsurp-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	ūsurpor	ūsurper		ūsurpābar	ūsurpārer	ūsurpābor
II. sing.	ūsurpāris	ūsurpēris	ūsurpāre!	ūsurpābāris	ūsurpārēris	ūsurpāberis	ūsurpātor!
III. sing.	ūsurpātur	ūsurpētur		ūsurpābātur	ūsurpārētur	ūsurpābitur	ūsurpātor!
I. plur.	ūsurpāmur	ūsurpēmur		ūsurpābāmur	ūsurpārēmur	ūsurpābimur
II. plur.	ūsurpāminī	ūsurpēminī	ūsurpāminī!	ūsurpābāminī	ūsurpārēminī	ūsurpābiminī	—
III. plur.	ūsurpantur	ūsurpentur		ūsurpābantur	ūsurpārentur	ūsurpābuntur	ūsurpantor!

Thema	Vox activa
ūsurpāv-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	ūsurpāvī	ūsurpāverim	ūsurpāveram	ūsurpāvissem	ūsurpāverō
II. sing.	ūsurpāvistī	ūsurpāveris	ūsurpāverās	ūsurpāvissēs	ūsurpāveris
III. sing.	ūsurpāvit	ūsurpāverit	ūsurpāverat	ūsurpāvisset	ūsurpāverit
I. plur.	ūsurpāvimus	ūsurpāverimus	ūsurpāverāmus	ūsurpāvissēmus	ūsurpāverimus
II. plur.	ūsurpāvistis	ūsurpāveritis	ūsurpāverātis	ūsurpāvissētis	ūsurpāveritis
III. plur.	ūsurpāvērunt	ūsurpāverint	ūsurpāverant	ūsurpāvissent	ūsurpāverint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	ūsurpāre	ūsurpāvisse	ūsurpātūrum, -am, -um esse	ūsurpāns		ūsurpātūrus, -a, -um­
Vox passiva	ūsurpārī	ūsurpātum, -am, -um esse	ūsurpātum īrī		ūsurpātus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
ūsurpandī		ūsurpandus, -a, -um			ūsurpātum	ūsurpātū

Dictiones derivatae

• ūsurpātio
• ūsurpātōr

Translationes

Uti, adhibere

• Anglice: use (en)
• Francogallice: user (fr), employer (fr)

• Germanice: benutzen (de), anwenden (de)

Potiri

• Anglice: usurp (en)
• Esperantice: uzurpi (eo)
• Francogallice: usurper (fr)

• Germanice: (sich) aneignen (de), (sich) anmaßen (de), usurpieren (de)