unice

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈuːnikeː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ū·ni·cē — morphologica: unic-e

Notatio

← Latine: ūnicus

Adverbium

ūnicē

1. Singulariter, valdē, admodum.

Translationes

Singulariter	dilatare ▼

Singulariter	collabi ▲

Anglice: alone (en), singularly (en), solely (en), extraordinarily (en) Esperantice: unike (eo) Germanice: einzig (de), ausschließlich nur (de), außerordentlich (de)

Discretiva

unice dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

ūnice

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ūnice	casus vocativus singularis · genus masculinum	adiectivi ūnicus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈuːnike/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ū·ni·ce — morphologica: unic-e

Dacoromane

unice

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
unice	casus genitivus/dativus singularis · genus femininum	adiectivi unic
unice	casus nominativus/accusativus pluralis · genus femininum	adiectivi unic
unice	casus genitivus/dativus pluralis · genus femininum	adiectivi unic

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈuniʧe/

Syllabificatio phonetica: u·ni·ce — morphologica: unic-e