turbinibus
Appearance
Discretiva
| turbinibus dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| turbinibus | casus dativus pluralis | substantivi turbō |
| turbinibus | casus ablativus pluralis | substantivi turbō |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /turˈbinibus/ (classice) - Syllabificatio phonetica: tur·bi·ni·bus — morphologica: turbin-ibus
Loci
[+/-]| C. Plinius Secundus 23-79 | ||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- laudatissima ex India adfertur, sed nascitur et in Asia, non tamen ea utuntur nisi ad volnera recentibus foliis, mirifice enim conglutina<n>t suco. ob id in turbinibus cadorum eam serunt ut aizoum maius. —Naturalis historia Plinii [1][2]
Fontes
- ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXVII, cap. 5, [14] — turbinibus
- ↑ Vicicitatio: turbinibus.