turbinem

Discretiva

turbinem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
turbinem	casus accusativus singularis	substantivi turbō

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈturbinem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tur·bi·nem — morphologica: turbin-em

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• quod si maiore depressae nubis eruperit specu, sed minus lato quam procella, nec sine fragore, turbinem vocant, proxima quaeque prosternentem. —Naturalis historia Plinii