turbinem

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg turbinem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
turbinem casus accusativus singularis substantivi turbō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈturbinem/(classice)
Syllabificatio phonetica: tur·bi·nem — morphologica: turbin-em

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • quod si maiore depressae nubis eruperit specu, sed minus lato quam procella, nec sine fragore, turbinem vocant, proxima quaeque prosternentem. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber secundus, 50. p. [133] — turbinem
  2. Vicicitatio: turbinem.