tranquillitatibus

Discretiva

tranquillitatibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
tranquillitātibus	casus dativus pluralis	substantivi tranquillitās
tranquillitātibus	casus ablativus pluralis	substantivi tranquillitās

Appellatio pronuntiatusque

API: /tran.kwil.liˈtaːtibus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: tran·quil·li·tā·ti·bus — morphologica: tranquillitat-ibus

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VI.

• Quae ergo talis mora, ut in tantis tranquillitatibus velocia necdum fuerint destinata navigia, cum stellarum non mergentium lucidum sidus tendi carbasa festinanter invitet, et aeris sereni fides properantium nequeat vota terrere? —Variarum libri duodecim Cassiodori Vivariensis (ca. 485-585). Liber primus. Epistola XXXV. Fausto praefecto praetorio Theodoricus rex. J. P. Migne, p. 0532A.