tramittant

Discretiva

tramittant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
trāmittant	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	trāmittō (trāmittere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːˈmit.tant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trā·mit·tant — morphologica: tra[ns]-mitt-ant

Formae aliae

• trānsmittant

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• in eadem septentrionali plaga Hercyniae silvae roborum vastitas intacta aevis et congenita mundo prope inmortali sorte miracula excedit. ut alia omittantur fide caritura, constat attolli colles occursantium inter se radicum repercussu aut, ubi secuta tellus non sit, arcus ad ramos usque et ipsos inter se rixantes curvari portarum patentium modo, ut turmas equitum tramittant. —Naturalis historia Plinii